نان‌خورهای دولت‌های متخاصم، بیدار شوید

نوشته شده در ۱۱ آبان ۱۳۸۷

حقوق‌بگیرهای سابق آقای مهدی جامی که از اخراج شدن او از رادیو زمانه شوکه شده‌اند یک جوری حرفی می‌زنند که انگار رادیو زمانه ارث بابای آقای جامی بوده و این هلندی‌های نامرد و بی‌شعور — که اصلا ارزش و اهمیت فرهنگ و هنر ایران و نقش محوری و تاریخی آقای جامی را در آن نمی‌فهمند — زده‌اند و بدون هیچ دلیل و منطقی عذر آقای جامی را خواسته‌اند؛ در نتیجه رادیو زمانه که مستقل‌ترین و مهم‌ترین رسانه‌ی کل تاریخ ایران بوده است (حداقل از نظر رفقای مشهدی آقای جامی) به دست خارجی‌های ازخدابی‌خبر نادان و بدجنس و از همه بدتر غیر مشهدی افتاده است.

ولی بهتر است قبیله‌بازی و نوچه‌پروری را کنار بگذاریم و به واقعیت‌‌های موجود درباره‌ی رادیو زمانه نگاه کنیم:

• هلند یکی از متحدان نزدیک آمریکا در میان کشورهای اروپایی است و از جمله معدود کشورهای دنیا است که تحریم‌هایی بسیار بیشتر از شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران وضع کرده است، تحریم‌های نفتی و تکنولوژویک و حتی تحریم علمی دانشجویان ایرانی در دانشگاه‌های هلند که حتی در آمریکا هم سابقه ندارد

• دولت هلند که رسانه‌ای به زبان فارسی ندارد به این نتیجه رسیده است که برای تاثیرگذاری در داخل ایران به نفع سیاست‌های خود، بخصوص در میان جوانان و دانشجویان، نیاز به رسانه‌ دارد

• وزارت خارجه‌ی هلند بودجه‌ای ده‌ها میلیون یورویی تصویب می‌کند تا با آن چندین پروژه‌ی رسانه‌ای به زبان فارسی راه بیندازد. بجز آمریکا، تنها کشوری در دنیا که بودجه‌ای تحت این عنوان برای ایران تصویب کرده است آمریکا است.

• موسسه‌ی پرس‌ناو که تجربه‌ی زیادی در راه انداختن رادیوهای ضد روس و ضد چپ در اروپای شرقی و مستعمره‌های سابق هلند در آفریقا دارد و پس از اشغال افعانستان هم در این کشور فعال شده است، از طرف وزارت خارجه‌ی هلند مامور به راه انداختن گران‌ترین پروژه‌ی رسانه‌ای هلند برای ایران می‌شود.

• از میان نامزدهایی که برای ریاست رادیو درخواست استخدام به پرس ناو داده‌اند، مهدی موذن جامی بخاطر نگاه جوان‌پسند و تازه‌اش به رادیو و وب‌سایت و رفاقت و رابطه‌اش با روزنامه‌نگاران رفورمیست در داخل ایران انتخاب می‌شود. او مامور می‌شود رادیو زمانه را زیر نظر هیات مدیره‌ی پرس ناو راه بیندازد و اداره کند.

مسخره است که نان‌خورهای آقای جامی یک شبه متوجه شده‌اند که رادیو زمانه با یک مدیر «خارجی» قابل اعتماد و مستقل نیست و برای آن زمانه‌ی گوگوری و مامانی (و البته هزارهای یورو پول مفتی که می‌گرفتند) مجلس ختم بگیرند. یادشان رفته است که خبر زمانه توسط چند عضو رسمی یک گروه شناخته‌شده‌ی اپوزیسون به اسم اتحاد جمهوری‌‌خواهان اداره شده است و اینکه خود جامی هم در همان ماه‌های اول کارش در رادیو زمانه از دعوت‌شدگان و شرکت‌کنندگان در کنگره‌ی اتحاد جمهوری‌خواهان در اروپا بوده و در پانل رسانه‌ای آن کنار رادیو فردا نشسته است. انگار نه انگار که مواضع رادیو زمانه در قبال برنامه‌ی اتمی ایران در این سالها مو به مو با مواضع دولت آمریکا و متحدان اروپایی‌اش منطبق بوده است. فراموش کرده‌اند رپرتاژ آگهی‌های مداوم زمانه را برای گروه‌های صنعت حقوق بشر در ایران (کمپین یک میلیون امضا، ادوار تحکیم وحدت، گروه شیرین عبادی، باند منصور اسانلو و…)

یادشان رفته که در همین رسانه‌ی مامانی و مستقل و وطن‌پرست بود که برای گروه تروریست جندالله رپرتار آگهی منتشر می‌کردند و بر ضد مجازات عضو رسمی آن در سیستم قضایی ایران کمپین‌های جورواجور راه انداختند. فراموش کرده‌اند که در زمان همین اسطوره‌ی ناسیونالیسم بورژوایی، یعنی آقای جامی، رادیو زمانه گروه‌های جدایی‌طلب کرد تریبون و برنامه‌ی اختصاصی داده و رسما وارد پروژه‌ی جدید آمریکا برای اختلاف‌اندازی قومی و نژادی در ایران شده است.

چه کسی را گول می‌زنیم. مهدی جامی با یک واسطه کارمند وزارت خارجه‌ی هلند برای راه انداختن یک وب‌سایت، رادیو و شاید بعدها تلویزیون نزدیک‌ترین متحد آمریکا در اروپا برای داخل ایران بوده است. تمام بودجه‌ی محرمانه‌ی چند میلیون یورویی رادیو زمانه بطور مستقیم از وزارت خارجه‌ی هلند آمده است و رادیو زمانه هرگز سیاستی مستقل از دولت هلند نداشته است، هرگز بی‌طرف نبوده و حتی یک لحظه هم منافع ایران برایش اهمیتی نداشته‌ است.

دوستان روزنامه‌نگار رفورمیستی که سرشان را توی برف کرده‌اند و فکر می‌کنند رسانه‌ای که تمام پولش را یک دولت بدهد می‌تواند مستقل باشند بهتر است بیشتر از این خودشان را گول نزنند. همین تلویزیون بی.بی.سی فارسی هم که قرار است راه بیفتد و آب از لب و لوچه‌ی خیلی از شماها راه انداخته است هم تمام خرجش از دولتی می‌آید که می‌خواهد با تحریم اقتصادی خانواده‌ و مردم و کشور شما را نابود کند. شرف و آبروی خودتان را نفروشید و وقتی کار یادگرفتید به ایران برگردید. فضای رسانه‌ای در ایران هرگز از این بازتر نبوده است و برای همه‌ی شما کار و موقعیت در ایران هست. هرچند کمی سخت‌تر از بی.بی.سی، ولی در عوض عذاب وجدان نخواهید داشت.

وقتی در ناباوری محض صدا و تصویر عبدالمالک ریگی یا رهبران پژاک یا امثال آن را از بی.بی.سی فارسی دیدید می‌فهمید چه می‌گویم. شما فعلا مست و سرخوش از معاشرت با موبورها و چشم‌آبی‌ها، یادتان رفته است که تاریخ چیزی به نام استعمار هرگز پایان نیافته است. امیدوارم وقتی این مستی از سرتان می‌پرد،‌ با خودتان روراست باشید.

نظرات خوانندگان